Սարոյան Վիլյամ

 

Image_5399

Վիլյամ Սարոյան

1908 թ., ք. Ֆրեզնո

Կալիֆոռնիայի նահանգ, ԱՄՆ 

1981 թ., ք. Ֆրեզնո (աճյունի մի մասը 

թաղված է Երևանի 

Կոմիտասի անվան 

զբոսայգու պանթեոնում)

Վիլյամ Սարոյանը ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Բիթլիս (Բաղեշ) քաղաքից Ֆրեզնո գաղթած հայի ընտանիքում: 4 տարեկանում զրկվել է հորից, որոշ ժամանակ ապրել է որբանոցում: Այնուհետև մայրը որդուն հանել է որբանոցից, կրթության տվել: Ընտանիքի հոգսն ստիպել է պատանուն թողնել դպրոցը և փողոցներում լրագիր վաճառել, ապա դարձել է հեռագրատան ցրիչ: Աշխատանքը, սակայն, նրան չի խանգարել զբաղվելու ընթերցանությամբ, նաև ստեղծագործել է. գրել է փոքրիկ պատմվածքներ:Բոստոնի «Հայրենիք» շաբաթաթերթում 1933 թ-ին տպագրվել է նրա առաջին պատմվածքը՝ Սիրակ Գորյան ստորագրությամբ: Սարոյանի հերոսները, հատկապես մանուկների ու պատանիների տպավորիչ կերպարները, համաշխարհային գրականություն են մտել որպես հոգու մաքրության և անկեղծության խորհրդանիշներ: 1942 թ-ին Սարոյանը զորակոչվել է բանակ: Սարոյանի գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով, հայերեն՝ բոլոր ստեղծագործությունները: Սարոյանի անունով Երևանում կոչել են փողոց, դպրոց և համալսարան, կանգնեցվել է հուշարձանը: 2008 թ-ին գրողի ծննդյան 100-ամյակի առթիվ ՀՀ-ում հայտարարվել էր «Սարոյանական տարի»:

Реклама

Ամառային առաջադրանքներ

I.Տեքստը կարդա՛ և փորձի՛ր հասկանալ:

 

A bicycle

John’s father likes to swim. So he often goes to the swimming pool. His mother likes to play tennis. They often go to the stadium. Their son John is seven. He wants to be a good sportsman. His mother teaches him to play tennis but he asks his parents to give him a bicycle.

One day Father comes home and says: «I have got a present for you. Come and see».

John comes up and sees…..»Oh, it’s great! It’s a bicycle! I like it very much. Thank you Daddy! I am so glad to have it».

Every day Father and John go to the sports ground to ride a bike.

One day John says, «I can ride a bicycle very well. Let’s ask Mother to go with us».

So they go to the sports ground and watch John riding a bike. He rides and rides and rides. He is happy. He says, «Look, Mum! No hands!» Then he says, «Look, Dad! No feet!»

But suddenly John cries, «Look, Mum! No teeth!»   Без названия

to teach-սովորեցնել

parents-ծնողներ

to give-տալ

present-նվեր

to come up-մոտենալ

to cry-լացել

Կարդա՛ տեքստին վերաբերող նախադասությունները և փորձի՛ր գուշակել, ճիշտ են գրված, թե՝ ոչ: Եթե գտնում ես, որ սխալ է տվյալ նախադասությունը, ապա ինքդ  գրի՛ր ճիշտ տարբերակը:

1.John’s father likes to skate.

John’s father likes to swim.

2.His mother plays the piano very well.

His mother likes to play tennis.

3.John is ten.

John is seven

4.He likes to play tennis.

He likes to ride a bicycle.

5.One day Father gives him a ball.

One day Father gives him a bicycle.

 

II.Տվյալ բառերով կազմի՛ր նախադասություններ

To get up, to go, to wash, to play, to watch TV, to read, to drink, to eat

Every day I get up at 8 o’clock.

l want to go to the zoo.

Every  day I to wash my teeth.

Every evening l play chess with my father.

Every evening I like to wotch TV.

I like to read books on summer holidays.

Every morning I drink a cup of tea

every evning I to eat  ice — cream.

III.Տեքստը լսի՛ր և կարողացի՛ր բառերը տեքստի մեջ ճիշտտեղադրել:

http://www.adelescorner.org/listening/my_day/my_day_1.html

arrive-ժամանել

clean-մաքրել

Every day I get up  at half past six. First I  go to the kitchen and   have a cup of tea and toast for breakfast. Then I  go to the bathroom and   clean my teeth. After that, I   get dressed and   brush my hair.

At half past seven I   go to work. I   take  the bus to Cabramatta. It  is a long way from home. I   arrive at work at ten to eight. At twelve o’clock I   have lunch and at four o’clock I   go home.

At seven o’clock I   have dinner with my family and then we   watch  TV. At a quarter past eleven I   go to bed.

 

 

  1. Շաբաթվաօրերը-Days of the week

Monday-երկուշաբթի

Tuesday-երեքշաբթի

Wednesday-չորեքշաբթի

Thursday-հինգշաբթի

Friday-ուրբաթ

Saturday-շաբաթ

Sunday-կիրակի

Ավարտիր նախադասությունները

On Monday I to go school.

On Tuesday you read  books.

On Wednesday he play chess.

On Thursday she go dancing.

On Friday we swim.

On Saturday they  write home work.

On Sunday you a  rest.

 

  1. My family

Լսիր տեքստը և կարողացիր բառերը ճիշտ տեղադրել տեքստիմեջ:

http://www.adelescorner.org/listening/my_family/my_family.html

to live-ապրել

backyard-հետնաբակ

married-ամուսնացած

to look after-խնամել

 

My family   lives in Melbourne. There   are six people in my family. My mother and father live in a   large house. The house has four   bedrooms  and a big backyard. There are   flovers  in the front yard.

My older brother, Alan, is   married  with two children. My younger brother, Bill, and my sister, Sue, live   at  home. My father   works in an office in Belmore. He is a   manager. My mother works at home and looks after the house.

I am very lucky to have a wonderful family.

 

 

Տվյալ տեքստի հիման վրա գրիր քո ընտանիքի մասին:

My family   lives in Armenia. There   are six people in my family.  May family is big. Father, mother, my sister, grandmother and  grandfather. We live in a   large house.

The house has five  bedrooms  and a big backyard.  My father  works is a engineer.

My mother works at home and looks after the house.  My sister  live   at  home . She is a pupil.

I am very lucky to have a wonderful family

  1. Have got/has got-ունենալ

http://www.adelescorner.org/grammar/have_got/havegot.html

Նախադասությունները արտագրիր այստեղ`տեղադրելով have կամ has

  1. I have got a bicycle.
  2. He has got a big dog.
  3. We have got pencils.
  4. You have got a desk.
  5. She has got a good book.
  6. They has got a computer
  7. He has got a wife.
  8. I have got a red pen.
  9. They has got no money.
  10. We have got a nice house.

 

Ինքդ կազմի’ր 5 նախադասություն` գործածելով have got/has got

I have got a black hat.

I have  got a red jacket.

I have got a pink doll.

Ashot has got five brown dogs.

Aram has got two blue bolls.

She has got  a trousers

VII.Կազմիր հարցեր`տեղադրելով Do կամ Does

http://www.adelescorner.org/grammar/present_simple/pres_sim_quests1.html

Հարցերը գրի՛ր այստեղ

  1. Do you like chocolate?
  2. Does he go to the beach very often?
  3. Do we have any pens?
  4. Does she know you?
  5. Does it close at 6.30 pm?
  6. Do they smoke?
  7. Do I look funny in these jeans?
  8. Does Bill and Anne like each other?
  9. Does she speak German?

10.Do you want to go to the movies?

 

Ինքդ կազմիր 8 հարց`գործածելով Do կամ Does

 

  1. Do they drink tea every morning?
  2. Do we go to bed at 10 o’clock?
  3. Do l a have a rest at 7 o’clock in the evening?
  4. Do you play games after classes?
  5. Does Aram wash her teeth every evening?
  6. Does it play chess?
  7. Does david go to swim?
  8. Does Anush have breakfast every day?

VIII. There is………….There are……………Կա/կան

Paint ծրագրով նկարի՛ր քո սենյակը և նկարած նկարի մի հատվածում նկարագրիր այն՝ գործածելով there is…/there are…

իմ սենյակը

 

Ճամբարի առաջին օրը

Այսօր մեր ճամբարի առաջին օրն է:Մենք լավ ժամանակ անցկացրեցինք:Այնտեղ մեք պատրաստեցին մրգային աղցան հետո բոլորով համտեսեցին :ՈՒտելուց  հետո մեն գնացին խաղալու:

Это слайд-шоу требует JavaScript.

«Աշխարհի ամենալավ, ամենահոյակապ, ամենահրաշալի պապիկները »

 

Հայկը ունի երեք պապիկ: Երեքն էլ նույն տան մեջ միասին են ապրում: Դե, նա, իհարկե, երեք տատիկ էլ ունի: Բայց տատիկները պապիկների ձեռքը կրակն ընկել, տեղափոխվել են բոլորովին ուրիշ՝ հեռո՜ւ, շա՜տ հեռու մի տեղ՝ ոչ ավել, ոչ պակաս նույն փողոցի դիմացի մայթի տուն: Այս շաբաթ Հայկն իր պապիկների մոտ է մնալու: Նրանց մոտից է գնալու դպրոց: Իսկ դպրոցը բավականին հեռու է: Դրա համար պապիկները Հայկի համար հեծանիվ են հավաքել: Միայն թե հեծանիվը փոքր-ինչ խարխուլ է: — Հա՛յկ, — ասում է Անուշավան պապը, — տե՛ս, թե քեզ համար ի՜նչ ընտիր հեծանիվ ենք հավաքել: — Շնորհակալություն, — ասում է Հայկը, — բայց չէի ասի, թե ընտիր է: Անվադողերը ծակ են, ղեկը թեք է, ակները ծուռ են, նստարանն էլ իսկի ամրացված չէ: — Դե լավ, հա՜, — ասում է Մնացական պապը, — ես քո տարիքում շա՜տ ուրախ կլինեի այսպիսի հեծանիվ ունենալու համար: Իմ հեծանիվի դողերը միշտ ծակ էին լինում: — Դողե՞րը: Դողերից ես խոսում, — բացականչում է Պատվական պապը, — բախտավոր երեխա ես եղել: Իմն իսկի դողեր չուներ, ակները փայտից էին, նստարանն էլ ոչ մի անգամ ամրացված չէր լինում: — Ձերը դեռ լավ է, — ասում է Անուշավան պապը, — իմ հեծանիվն ուներ փայտե, քառակուսի ակներ, նստարան ընդհանրապես չուներ և ուներ ընդամենը մեկ ոտնակ: — Պա՜հ, դա էլ է մեծ բան, — ասում է Մնացական պապը, — իմ առաջին հեծանիվն ակներ չուներ: Հեծանիվ հո չէր, հեծան էր: Ամեն օր եղանի վրա ցատկոտում էի դպրոց: -Երանի՜ քեզ, — ասում է Պատվական պապը, — մի քանի ամիս մի հեծանիվ ունեի, ջարդուփշուր եղավ այնպես, որ նրանից միայն մի ժանգոտ ձող մնաց: Էդ ձողի վրա ցատկոտելով դպրոց էի գնում: Իսկ դպրոցը երեսուն կիլոմետր հեռու էր: — Ավելի մոտիկ դպրոց չկա՞ր, ի՞նչ է — հարցնում է Հայկը: — Չէ՛, չկար, — ասում է Անուշավան պապը, — բայց կար ավելի հեռուն: Ես ամեն օր քառասուն կիլոմետր գնում, քառասուն կիլոմետր ետ էի գալիս, մի քառակուսի, ժանգոտ փայտե անիվի վրա: — Քո գնալ-գալը խաղուպար է եղել, Անուշավա՜ն, — ասում է Մնացական պապը, — հո ինձ նման լեռների վրայով չես գնացել դպրոց: Պատվական պապը ծիծաղում է: — Դու էդ փոքրիկ բլրակներին լեռներ անունն ես տալիս, հա՞: Մեր լեռների համեմատ դրանք փոսե՜ր էին: Մեր դպրոցը երկրի ամենաբարձր սարի գլխին էր. տարին տասներեք ամիս ձյուն էր նստած լինում: — Ո՞նց թե, տարին տասներեք ամիս…, – զարմանում է Հայկը: — Դե, լավ, հա…,– ասում է Պատվական պապը, — էդ լավագույն դեպքում: Հաճախ ավելի երկար էր մնում: — Էդքան բա՞ն: Երանի՜ քեզ, — ասում է Անուշավան պապը, — Երկրի ամենաբարձր սարն ես ասում: Իմ դպրոցն Ուրալյան լեռների գլխին էր գտնվում: Ամռանն էլ այնտեղ երեսուն աստիճան ցուրտ էր: Ժամերով ձյուն էի ճեղքում, որ դպրոցը գտնեմ: — Ոչ թե երկրի, այլ աշխարհի՜ ամենաբարձր սարի մասին էի խոսում, — վրա է բերում Պատվական պապը,-իսկ այնտեղ, երբ կանգնում էի ոտնաթաթերիս վրա, ձեռքս հասնում էր լուսնին: Ու դեռ տունդարձի ճամփան էլ էր ելնում սարնիվեր: — Այո, տղաս, մեր ժամանակ այդպես էր, — Հայկին է ասում Պատվական պապը: — Ամեն առավոտ ես ժամը հինգին էի վեր կենում, որ հասցնեի թերթերը բաժանել: — Երանի քե՜զ, կարգին փափուկ կյանք ես ունեցել, — բացականչում է Անուշավան պապը, — ժամը հինգի՜ն: Ինձ համար, մինչև հինգը քնելը արքայություն կլիներ: Ես գիշերը երկուսին տասնհինգ պակաս էի վեր կենում, որ թերթերը տանեմ, հասցնեմ թերթ բաժանողներին: -Երանի ձե՜զ, — ասում է Մնացական պապը, — տեղը տեղին քնել եք: Ես թերթերի գործարանում էի աշխատում ու դեռ քուն չմտած արդեն վեր էի կենում: — Ամենատհաճ բանն այն էր, որ մեկ-մեկ անձրև էր գալիս, — ասում է Անուշավան պապը: — Մեկ-մե՞կ, — հարցնում է Պատվական պապը: Անուշավան պապը օրորում է գլուխն ու ասում՝ — Մեզ մոտ անձրև ամեն օր էր գալիս: Նարնջի չափ խոշոր կաթիլներով: Մյուս պապիկները լռում են: Ի վերջո Անուշավան պապը կանչում է՝ — Ուզում եմ ասել՝ ձմերուկի չափ կաթիլներով էր գալիս:

Մկները Լուսնի վրա

 

Մի օր երեկոյան, երբ ես համարյա քնած էի, տեսնեմ՝ մեկը ճանկռում է պատուհանս և ձայն տալիս: Ես մոտեցա պատուհանին, բացեցի և տեսա իմ ծանոթին, որ Լուսնի վրա էր ապրում: Նրա անունը Ջորջ էր:

-Բարեկա՛մս, պիտի օգնես,-ասաց նա:

-Ես սիրով կօգնեմ, -ասացի ես:-Բայց հիմա նստիր, հանգստացիր, հոգնած կլինես, երկար ճանապարհ ես անցել: Թեյ ուզո՞ւմ ես:

-Հաճույքով կխմեմ,-պատասխանեց նա:

Գնացի խոհանոց, կատվին ասացի՝ կորի: Հետո՝ տեղնուտեղը ներողություն խնդրեցի.

-Ներիր ինձ, փիսո ջան, ես ընկերոջս եմ հյուրասիրում, նա թեյ է ուզում, իսկ դու փռվել ես ճամփին:

_Հենց հիմա կգնամ,- մլավեց իմ կատուն: Տես, է՛, չէի էլ մտածում, որ այս պահին թեյ կխմենք, ջա՜ն : Ես երեք բաժակ թեյ դրեցի՝ մեկը՝ Ջորջին, մեկը՝ կատվիս, մեկը՝ ինձ:

-Դե հիմա պատմի՛ր, տեսնեմ՝ ինչ է եղել,-ասացի Ջորջին:

-Մկները,-պատասխանեց նա:-Լուսնի վրա այնքան մուկ է լցվել, որ ոչ ոք չի ուզում այնտեղ ապրել, ես էլ չեմ կարողանում ամուսնանալ: Կանայք ամենից շատ մկներից են վախենում: Խորհուրդ տուր՝ ինչ անեմ:

Բացի այդ՝ մկները Լուսինն ուտում են, այն անընդհատ փոքրանում է, մնում է մի բարակ մահիկ: Էս մկները դա էլ են ուտում:   Ստիպված նոր Լուսին եմ պատրաստում: Եվ այսպես՝ քսանութ օրը մեկ:

Երեխաներ, իսկ գիտե՞ք Լուսինն ինչ է:

Իսկ Լուսինը թարմ պանիրի գլխիկ է:

Իսկ սոված մկները հեշտ ու հանգիստ

Իրենց փորն են կշտացնում:

-Հա՜, վատ է, շատ վատ է:

Ես ինչ անեմ ձեզ համար:

Մեկ էլ ես ու կատուս իրար նայեցինք:

_Մյաու-մյաու,-ասաց կատուս:

-Հրաշալի է,-ասացի ես,-շատ հրաշալի:

Կատուն Ջորջի հետ Լուսին գնաց և վախեցրեց բոլոր մկներին:

Հիմա նա տանն է, իմ խոհանոցում մուշ-մուշ քնած է: Ջորջը վերջապես ամուսնացել է: Նրա կնոջ անունը Մերի է: Ջորջը   երջանիկ է: Միայն մի վատ բան կա՝ Մերին պանիր շատ-շատ է սիրում:

  1. Ով էր հեքիաթի հերոսը:

Հեքիաթի հերոսի  անունը Ջորջ է:

  1. Բնութագրեք հեքիաթի հերոսին:

Ջորջը բարձրահասակ, գանգրահեր, կապուտաչյա տղա էր:Նա ապրում էր լուսնի վրա:Նա սիրում է բոլորին օգնել:

  1. Դուրս գրեք հեքիաթի ամենահետաքրքիր կամ ամենածիծաղելի կամ ամենազարմանալի մի հատված:

Գնացի խոհանոց, կատվին ասացի՝ կորի: Հետո՝ տեղնուտեղը ներողություն խնդրեցի.

-Ներիր ինձ, փիսո ջան, ես ընկերոջս եմ հյուրասիրում, նա թեյ է ուզում, իսկ դու փռվել ես ճամփին:

_Հենց հիմա կգնամ,- մլավեց իմ կատուն: Տես, է՛, չէի էլ մտածում, որ այս պահին թեյ կխմենք, ջա՜ն: Ես երեք բաժակ թեյ դրեցի՝ մեկը՝ Ջորջին, մեկը՝ կատվիս, մեկը՝ ինձ:

4.Ինչ նոր բան իմացաք այս հեքիաթից:

Այս հեքիաթից ես իմացա, որ լուսինը վերածնվում է քսանութ օրը մեկ: